W Polsce na Pomorzu, zawiązał się klub miłośników Irlandii oraz jej historii narodowej. W marcu bieżącego roku, uczestnicy klubu, zorganizowali sobie tak zwany wieczór kominkowy, pełen bajań i magicznych opowieści dotyczących Szmaragdowej Wyspy. Podczas tego wieczoru, w poezji i legendach wspominano, jedną z ważniejszych postaci związanych z Irlandią, jakim jest Brian Boru.
Trzy lata później, został on królem Irlandii, jako następca Máela Sechnailla. Dnia 23 kwietnia 1014 roku, Brian Boru, wraz ze swym wojskiem rozegrał znaczącą bitwę pod Clontarf, gdzie jego wojska odniosły druzgocące wrogą armię zwycięstwo. Jednak ciężko ranny Brian, mimo natychmiastowej pomocy znanego medyka Julima, umarł w wyniku odniesionych ran.
Polski klub miłośników Irlandii, wspominając Briana Boru, delektował się dźwiękami staroceltyckiej muzyki, która rozbrzmiewała przy zapalonych świecach i trzasku palących się kominkowych drew. Nastrój, jaki panował we wspomnianym klubie, napawał wszystkich tęsknotą za minionymi wiekami, w których żył Brian Boru, a jego intelekt jako rycerza i wojownika, rozsławił się na terenach całej Europy.
Celtycka ty ziemio, tyś matką narodu
Który uciskany żądnych krwi Normanów
Tyś panią, legendą, czci godna i tronu
Tyś nie zapomniała syna Briana Boru…
Ewa Michałowska Walkiewicz
Brian Boru, irl. Brian Bóruma mac Cennétig (ur. prawdopodobnie 941; zm. 23 kwietnia 1014) - król Munsteru od 978 i Irlandii od 1002 roku.
Syn Cennétiga mac Lorcáin, irlandzkiego króla Tuadmuman, i Bé Binn. W 978 roku pokonał i zabił Máela Muada, króla Munster, i został jego następcą. W 999 w bitwie pod Glen Mama pokonał władcę Normanów Leinstera[1]. 1002 roku został królem Irlandii jako następca Máela Sechnailla. 23 kwietnia 1014 roku odniósł wielkie zwycięstwo nad wikingami pod Clontarf, jednak poległ w bitwie.
