Jak podaje nam stara irlandzka legenda, w rejonie dzisiejszego Dublina, w ubogiej chatynce mieszkał przed laty biedny chłop, którego potocznie nazywano Shoni.
Arcykról Irlandii, osadził niegdyś na ziemi, którą zamieszkiwał Shoni złego namiestnika i ekonoma, niejakiego Pazdira. Ten pomyślał, że dobrze by było, aby ktoś pobudował mu most, po którym mógłby sobie spacerować i doglądać pracujących w polu ludzi. Ponieważ odległość od początku pól uprawnych do ich końca, była bardzo znaczna, dlatego Pazdir zmuszony był rzadko penetrować wszystkie tereny, na których pracowali dla kromki czarnego chleba ubodzy chłopi. Złość Pazdira nie dawała mu spokoju. Gdy tylko dowiedział się, że Shoni potrafi budować mosty, zaraz najął go do pracy, by jak najrychlej dokonał wspomnianego przedsięwzięcia.
Przytłoczony biedą Shoni robił to z ogromną precyzją, ale także i bardzo powoli. Zdumiony tym Pazdir, o godzinie dwunastej w nocy wywołał diabła, by ten w jakiś tylko sobie wiadomy sposób, dopomógł ubogiemu chłopu w rychłym zwieńczeniu niezwykłej budowy. Rano zły diabeł chodził po irlandzkich polach i jednym oczyskiem przyglądał się jak w niezwykłej poniewierce pracują chłopi, a drugim patrzył jak w pocie czoła i z niezwykłą dokładnością buduje most Shoni. Radość rozpierała serce diabliska, gdyż lubił on patrzeć na wykorzystywanie biednych ludzi, którzy potrafili tyrać od świtu do nocy, by tylko zarobić parę groszy dla siebie i swoich bliskich. Patrząc się tak, w głowie starego diabła zaświtała pewna myśl, a mianowicie, że pomoże on Shoniemu dokończyć dzieła w budowie mostu, ale niestety wciąż myślał, jakby mógł zaciągnąć on jego bogobojną duszę do piekła. Aż wkrótce wpadł na genialny pomysł. Oznajmił on namiestnikowi Pazdirowi, że gdy tylko most będzie ukończony, to pierwszą osobę, która po nim przejdzie zaciągnie on do piekła. Zły i wielce okrutny Pazdir wielce się uradował, gdyż obiecał on diablisku, że sam dopilnuje, aby tą osobą, która przejdzie po nowym moście była osoba starego Shoniego.
Odtąd ludzie mieszkający na Wyspie, oddychali pełną piersią gdyż nikt ich już tak nie prześladował jak człowiek, który był złym namiestnikiem samego arcykróla. A most im jest całkowicie nie potrzebny, gdyż wędrując po rozciągającej się okolicy, podziwiają piękno tegoż regionu. W tym miejscu pojawia się czasami nie wiadomo dlaczego, widmo starej armaty, z której bucha diabelski dym
Ewa Michałowska Walkiewicz
