Dim lights Embed Embed this video on your site
Mija właśnie 75 lat od daty narodzin najsłynniejszej autorki tekstów polskich piosenek, jaką była Agnieszka Osiecka, albo panny Czaczkes, jak ją nazywał jeden z najważniejszych mężczyzn jej życia - Marek Hłasko, którego poznała podczas studiów, gdy działała w Studenckim Teatrze Satyrycznym.
Urodziła się 9 X 1936 r. w Warszawie, była córką pianisty Wiktora Osieckiego i Marii Osieckiej z domu Sztechmal.
Studiowała dwa kierunki; dziennikarstwo, w latach 1952-1960, na wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz reżyserię filmową na Wydziale Reżyserii Filmowej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi.
Zadebiutowała w okresie działalności w Studenckim Teatrze Satyrycznym (STS -ie), gdzie była członkiem rady artystycznej. Na lata 1954-57 przypada okres publikacji jej tekstów, esejów, czy reportaży na łamach takich pism jak : „Nowa Kultura", „ Głos Wybrzeża", „Sztandar Młodych" czy „Po Prostu". Później pisała również do takich czasopism jak: „Kultura", „Literatura" oraz „Polska".
Była też członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Współpracowała z Polskim Radiem, w którym przez siedem lat prowadziła Radiowe Studio Piosenki. To właśnie ono wydało ponad 500 piosenek, promując wielu znakomitych wykonawców.
Pomimo, iż znana jest przede wszystkim jako znakomita poetka i autorka tekstów piosenek, to proza też była gatunkiem, w którym doskonale dawała sobie radę. W jej twórczości pojawiają się również songi i sztuki .
Za najbardziej udane są uważane te z okresu współpracy z Teatrem Atelier w Sopocie, w latach 1994-96. Była autorką wielu świetnych adaptacji Singera takich jak: „ Wilk", „Darcie pierza" czy „Sztukmistrz z Lublina".
Pisała też opowiadania; najbardziej znane to „Czarna wiewiórka" oraz bajki dla dzieci, takie jak: „Dzień dobry Eugeniuszu", „Wzór na diabelski ogon" czy też „Szczególnie małe sny".
Za najdoskonalsze wg krytyków są uznawane piosenki i sztuki z ostatniego okresu jej życia. Była dwukrotną mężatką, żoną Wojciecha Jesionka i Wojciecha Frykowskiego. Najważniejszymi jednak mężczyznami w jej życiu byli panowie ze związków pozamałżeńskich: Jeremi Przybora, a nade wszystko Marek Hłasko i Daniel Passent, z którym miała jedyną córkę Agatę Passent. Zmarła w wyniku choroby nowotworowej ( raka jelita grubego)- 7 III 1997 r. Została pochowana na warszawskich Powązkach.
Laureatka wielu wyróżnień i nagród festiwalowych. Największe odznaczenie to pośmiertnie przyznany przez Prezydenta RP Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Po śmierci została patronką teatru, z którym współpracowała od 1994 r. czyli Teatru Atelier, gdzie odbywają się półfinałowe koncerty konkursowe na interpretację jej piosenki. Studio Programu III Polskiego Radia również nazwano jej imieniem. Mają w nim miejsce prestiżowe konkursy z udziałem gwiazd nie tylko polskich, ale i zagranicznych.
Dla upamiętnienia tej wielkiej poetki, tuż po jej śmierci w 1997 r. na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, odbył się koncert, zatytułowany „Zielono mi", wyreżyserowany przez Magdę Umer. Wzięli w nim udział najwięksi artyści polskiej estrady, śpiewając piosenki Pani Agnieszki, które zawsze chętnie śpiewała cała Polska. Wykonawcami tekstów jej piosenek przez lata była plejada znakomitych gwiazd takich jak: Maryla Rodowicz, Irena Santor, Seweryn Krajewski, Kalina Jędrusik, Anna Szałapak, Skaldowie, Magda Umer, Maria Jeżowska, Andrzej Dąbrowski, Stenia Kozłowska, Edyta Geppert i wielu innych.
Dorobkiem autorki takich przebojów jak: „ Małgośka", „Okularnicy"," „Kochankowie z ulicy Kamiennej", „Ballada wagonowa", „Nie spoczniemy", „Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma", „ Damą być" czy „Od nocy do nocy" do filmu „Noce i dnie"- zajmuje się jej córka, dziennikarka Agata Passent, założycielka Fundacji Okularnicy, która wydaje obecnie 14- tomowy Wielki Śpiewnik Agnieszki Osieckiej.
Wcześniej jej liczne piosenki zostały wydane w tomikach :
„Kolory" (1963 r.) , „ Wyszłam nie wracam" (1969 r.), „Listy śpiewające" (1971 r.), „Sztuczny miód"(1977 r.),
„Żywa reklama"(1985 r. ), „Śpiewające piaski"(1989 r. ), „Opisanie szopki" (199
Powyższy tekst został opracowany na podstawie wiadomości z internetowej Wikipedii
--------------------------------------------------------
CZY SĄ GDZIEŚ JESZCZE TAKIE AGNIESZKI ,CO POTRAFIĄ TAK PISAĆ TEKSTY ? ( tekst- G.Gajowiak )
- PYTAŃ W WIERSZU CO NIE MIARA - ODPOWIEDZIEĆ SIĘ POSTARAJ ...
Czy jej teksty mogły kłamać, chyba nie,
Czy jej życie, to był dramat ? itp.
Czy też to był bal nad bale, pytam się ,
Gdzie papieros ,wino stale
W życia tle...
Czy kobieta, gdy z przeszłością jakąś jest-
To po przejściach on być zaraz musi też?
Czy , gdy ona w okularach, to i on
I dobraną ,czy są parą, jak bon ton?
Czy jest kochać bardzo trudno,
Kiedy on, jest marzeniem jakimś złudnym,
Bliższym snom,
Co go nie ma nigdy nocą ,ani dniem,
I już dobrze poznał Ameryki sen
Czy do łóżka miło kamyk z sobą mieć,
Może dobrze bossa nowy słuchać chcieć,
Czy Małgośka z Jankiem ,to jest właśnie to
Może jego serce się obróci w zło?
Czy spokojnie, gdy zielono w głowie Ci
Czy też warto być szalonym, powiedz mi?
A on Nie wart nawet Twojej jednej łzy,
Zatem go nie żałuj, pełnią życia żyj !
Czy prawdziwych dziś Cyganów nie ma już
Czy Twój pierwszy bal już pokrył dawno kurz?
I czy damą dzisiaj trudno bardzo być-
Na salonach bywać i wśród vipów lśnić ?
Czy ty jesteś na zakręcie znowu gdzieś-
Czekasz ,by pogoda objawiła się?
Wsiadasz do pociągu, o nic nie dbasz już-
Bez bagażu mijasz miejsca gór i mórz...
Zatem niechaj żyje dla nas ten nasz bal
W którym diabeł jest i jakże piękny raj,
Drzwi otwarte, są na przestrzał, tańczmy w nich
Gdy orkiestra gra i pompy czujesz blichtr !
Nim spoczniemy, nim dojdziemy w siódmy las
Tam gdzie jest się w siódmym niebie, gdzie masz czas
Niech mi tylko ktoś dziś powie, gdzie to jest
Co to znaczy być u siebie , czy to wiesz?...
