Galeria Kadr w Warszawie (ul.Gotarda 16 tel.22 843 88 81) zaprasza do wzięcia udziału w wystawie. Zgodnie z zapowiedzią, po "Alegorii jesieni" bierzemy na warsztat "Alegorię zimy". Podobnie jak poprzednio, prace zgłoszone na wystawę będą brały udział w plebiscycie publiczności w galerii KADR i na Facebooku.
Tym razem nie będzie równoległej wystawy impresji, więc bardzo proszę o uwzględnienie warunku zawarcia elementów symbolicznych w obrazach.
Otwarcie wystawy będzie połączone z pierwszym wydaniem saloniku artystycznego "Nowa Deotyma w Kadrze" w dn. 16.01.2012, dlatego chciałabym dostać zgłoszenie z fotkami i tytułami najpóźniej do 06.01.2012, a zakwalifikowane prace najpóźniej do 10.01.2012r.
Dla szerokiej publiczności przewidujemy w końcu karnawału tradycyjny już finisaż, na którym ogłosimy wyniki plebiscytu publiczności i wręczymy nagrodę dla twórcy Najciekawszej Alegorii Zimy.
Chociaż zupełnie nowe, niekonwencjonalne ujęcie tematu będzie mile widziane, to i twórcze odniesienie się do tradycyjnej ikonografii może zdobyć uznanie publiczności, dlatego dla ciekawych klasyki podaję za wikipedią definicję alegorii i moje uzupełnienie za słownikiem Symbole i Alegorie:
Alegoria ( od allegoréo - "mówię w przenośni, obrazowo") – w literaturze i sztukach plastycznych przedstawienie pojęć, idei, wydarzeń, przy pomocy obrazu artystycznego o charakterze przenośnym lub symbolicznym, np. poprzez personifikację. Odczytanie alegorii umożliwiają m.in. atrybuty lub emblematy o konkretnym znaczeniu, dlatego, w przeciwieństwie do symbolu, przesłanie alegorii jest zazwyczaj jednoznaczne.
Personifikacja (z łac. persona – osoba i facere – robić) lub uosobienie – występuje także w sztukach plastycznych, gdzie stanowi przedstawienie pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich, posługujących się odpowiednimi atrybutami (np. pór roku, sprawiedliwości, Eklezji i Synagogi itd.)
Atrybut - znak rozpoznawczy bohatera, bóstwa lub też postaci świętego. Są to najczęściej przedmioty, które w jakiś sposób wiążą się z życiem danej postaci. W sztuce starożytnej Grecji, np. skrzydła symbolizowały bogini Nike, a łuk i strzały Artemidę.
W tradycyjnej ikonografii zima to pora śmierci i okresowego wypoczynku natury i łączy się ściśle ze światem podziemnym, ciemnością i wilgocią przedstawianymi pod postacią gadów i płazów. Zimie odpowiadał też bóg Saturn, dwugłowy Janus, bóg ognia i opiekun rzemieślników - Hefajstos, znaki zodiaku Wodnik i Koziorożec, mit o Prozerpinie porwanej przez Plutona, prace rzemieślnicze i zajęcia wiejskie: polowania, zbieranie drewna, świniobicie... Personifikacja Zimy jest najczęściej przedstawiana pod postacią starca na tle bezlistnych drzew, lub okrywającego się ciepłym płaszczem. Od XIX w kojarzy się bardziej z postaciami w stylu Królowej Śniegu Andersena.
Życzę wszystkim owocnej pracy nad własną Alegorią!
