Wariat i zakonnica (1923), obrazuje groteskowo triumfujące zwycięstwo jednostki nad wrogim społeczeństwem. Sztuka ta jest „poświęcona wszystkim wariatom świata i ma podtytuł "Nie ma złego, co by na jeszcze gorsze nie wyszło”. Ten podtytuł jest trawestacją polskiego powiedzenia, "Nie ma złego co by na dobre nie wyszło" i ujawnia typowy "Witkacowski", wyśmiewający stosunek do otaczającego go świata.
Wizerunek świata jako domu wariatów jest jednym z dominujących motywów nowoczesnej literatury dramatycznej. W Wariacie i zakonnicy świat jest zredukowany do jednej celi w zakładzie dla umysłowo chorych, który jest zamieszkały przez najbardziej przerażające strachy Witkacego. Jego odraza na traktowanie go przez współczesnych jako szaleńca drastycznie narasta i wybucha w dénouement. Otoczenie w zakładzie dla wariatów stwarza atmosferę snów i wywołuje przygniatające poczucie klaustrofobii. Zestawienie twórczego umysłu poety wariata i narzuconego mu środowiska stwarza dramatyczne napięcie i pogłębia kontrast między jego indywidualnością a stadem, symbolicznie reprezentowanym przez personel szpitala. Walpurg jest silną indywidualnością, która nie znosi dostosowania się. Jego pogoń za unikalnością jest odbierana jako szaleństwo, a dramat szuka możliwości "uzdrowienia" szalonego artysty.Wyzwolenie Walpurga poprzez cierpienie i samobójstwo, chociaż stanowi groteskowe oczyszczenie, przywodzi na myśl dziewiętnastowieczny obraz poety jako męczennika. Ten pomysł jest wzorowany na przejściu Chrystusa od śmierci do życia. Takie przejście Walpurga trwa też trzy dni i towarzyszy mu burza. Pomaga mu kobieta, która przygotowuje go na doświadczenie śmierci. Kiedy Walpurg umiera, przyjmuje pozycję podobną do krzyża. Wówczas bramy piekieł roztwierają się by wypuścić cierpiących a kaci stają się ofiarami.
Chwała powrotu Walpurga jest podkreślona przez jego nowe odzienie; wydaje się on także bardziej pewny siebie. Komizm tkwi w rzeczowym potraktowaniu sprawy przez Witkacego. Zmartwychwstanie Walpurga, pełne naturalności, przedstawione jest bez uciekania się do siły wyższej. Końcowa scena może odnosić się do zwykłego życia; nawet świadkowie zmartwychwstania Walpurga wierzą w jego powrót i mówią do niego, chociaż jego zwłoki leżą na podłodze. Prawdziwy artysta uwalnia się przez śmierć, podczas gdy jego zawzięci strażnicy biją się między sobą.
Spektakl w Nowym Teatrze im. Witkacego reżyseruje wybitny twórca, były dyrektor kilku polskich teatrów - Jacek Bunsch w scenografii Tadeusza Smolickiego.
Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz
Reżyseria: Jacek Bunsch
Scenografia: Tadeusz Smolicki
Muzyka: Janusz Grzywacz
Obsada:
Adam Jędrosz
Jerzy Karnicki
Krzysztof Kluzik
Zbigniew Kułagowski
Albert Osik
Sebastian Ryś
Irena Sierakowska
Marta Turkowska
Wariat i zakonnica to spektakl, który możecie zobaczyć na deskach Nowego Teatru im. WITKACEGO w dniu 17 i 18 września, Scena Sydkraft , ul. Koszalińska Słupsk
Uwaga!!! Na spektakl „Wariat i zakonnica” będzie można dojechać i wrócić ze spektaklu za darmo „Witkacobusem”. Autobus odjedzie z „Przystanku Witkacego”, który znajduje się przy budynku teatru (ul. Jana Pawła II 3), o godz. 20.45.
Serdecznie zapraszam i jednocześnie dziękuję bardzo dyrekcji Nowego Teatru za udostępnienie materiałów!













