"Słońce cofa się w popłochu
Z dnia na dzień
Ubywa mu mocy i coraz wcześniej
Trzepoce o szyby ćma nocy
Przechyla się ku jesieni ziemia
Bo zachodzi mgłą lustro nieba
W tym lustrze niczym odrzucone rzeczy
Odbijamy się pomniejszeni
Bo przekwitły w nas wonne metafory
I na dłoni usypana garść popiołu
Z wszystkch uniesień majowych
Bo grzechoczą w nas pola makowe
Jak zamyślone nad marnością świata
Filozofów zasuszone głowy"
Stare Dobre Małżeństwo
Dim lights Embed Embed this video on your site
Zapraszam do galerii :
http://kronikarz.org.pl/galerie/category/186-ewa-a-slomska-pochyla-si-ziemia-ku-jesieni

















