Dim lights Embed Embed this video on your site
Dim lights Embed Embed this video on your site
Pasterstwo polega na hodowaniu zwierząt stadnych: np. owiec z wykorzystaniem naturalnych pastwisk, często sezonowych. Wypasem owiec zajmuje się baca. W czasach, gdy w polskich górach pojawili się Wołosi (wspomina o nich w "Żywocie św. Kingi" Jan Długosz), rozpoczęli oni hodowlę owiec, kóz i bydła. Historycy podają, że na terenie Beskidu Żywieckiego wypasało się od 5 do 60 tys. sztuk owiec (od XVI w).
Owce wypasał baca, który był wybierany przez właścicieli stad owiec na halach (tzw. cerklach). Pełnił on też funkcję lekarza i maga, ochraniającego zwierzęta i ludzi przed działaniem czarów i złych mocy. Pomagała mu grupa juhasów, którzy w ciągu dnia sprawowali opiekę nad stadami owiec. Do pomocy mieli także psy. W Beskidach wypasano najczęściej owce na pastwiskach położonych poza wsiami, na polanach lub halach.
Intensywna gospodarka pasterska trwała od XV w. do końca XVIII w. Po 1945 roku pasterstwo na terenach Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego praktycznie uległo zanikowi.
A jak wygląda pasterstwo dzisiaj? Obecnie w Tatrach istnieje tylko pasterstwo kulturowe, a w Beskidach owce wróciły na hale (np. w okolicach Korbielowa).
