Jedna z wież jest na południu Polski. W Ząbkowicach Śląskich zwanych po niemiecku Frankenstein, nie daleko Kłodzka. Nazwisko doktora Frankensteina – bohatera powieści Mary Schelly pochodzi od nazwy tego miasta,
a inspiracją powieści była historia o epidemii dżumy.
W Ząbkowicach Śląskich jest druga co do wysokości na świecie krzywa wieża, zaraz po tej w Pizie. Jednocześnie jest najwyższą krzywą wieżą w Polsce. Do dziś nie ma jednoznacznej opinii kiedy wieża powstała. Wiadomo że ma 34 m wysokości, że na szczyt prowadzi 139 schodów, a odchylenie od pionu przekracza dwa metry. Odchylać mogła się na skutek ruchów tektonicznych w 1598 roku. Wieża stanowi jedną z atrakcji turystycznych, których jest tu całkiem sporo a ciekawa historia Ząbkowic wiąże się m.in. z tolerancją
i egzystowaniem obok siebie różnych wyznań. Atrakcją Ząbkowic są organizowane w pierwszy weekend października Pochody Strachów związane m.in. z dr. Frankensteinem, a jeśli ktoś w lipcu chciałby obejrzeć krzywą wieże to może trafi przy okazji na Folk Fiesty należące do największych festiwali Etno w Polsce.
Dawna baszta miejska na toruńskiej starówce znana jest jako Krzywa Wieża z XIV wieku. Gdy w XIX wieku przystosowywano basztę do celów mieszkalnych dobudowano ścianę od strony miasta. Baszta wznosi się na miękkim podłożu i przez lata pochylała się, aż stanęła na stabilnym gruncie. Wysokość wieży od strony ulicy wynosi 15 metrów, od strony Wisły - 17 metrów; od pionu jest odchylona o 1,4 metra. Można to sprawdzić, stojąc plecami przy pochylającej się ścianie, bardzo trudno jest wtedy utrzymać równowagę.
Jedna z legend opowiada o rycerzu krzyżackim, który wzniósł ją w formie pokuty za złamanie ślubów zakonnych. Młody rycerz krzyżacki wstępując do zakonu rycerskiego, składał śluby, m.in. pokory, wierności regule zakonnej i czystości. Spodobała się Krzyżakowi piękna mieszczka toruńska, z którą połączyły go więzy miłości. Ktoś z zawistnych mieszczan toruńskich doniósł na rycerza. W ramach zadanej pokuty komtur nakazał mu wznieść krzywy dom, tak jak był krzywy jego występek….
MaRkus
Krzywa wieża w Ząbkowicach Śląskich - średniowieczna krzywa wieża w Ząbkowicach Śląskich, która jest jedną z ciekawostek turystycznych Dolnego Śląska. Wysokość tej wieży wynosi 34 m, a jej obecne odchylenie od pionu 2,14 m
Historia
Początki krzywej wieży nie są dziś znane z powodu braku źródeł pisanych. Kilku niemieckich badaczy twierdziło, że wieża jest pozostałością przed lokacyjnego zamku (tzw. "Bergfried"). Zamek ten miał zostać wzniesiony przez książąt świdnickich, a zniszczony przez wojska walczące z czeskim królem Jerzym z Podiebradów . O wiarygodności tej hipotezy świadczy to, że dolne partie murów (do wysokości 10 m) zbudowane są z kamienia i zaprawy wapiennej.
Niezwykle duża, przekraczająca 4 metry, grubość murów tej części wieży także zdaje się wskazywać na jej pierwotnie obronny charakter. Potwierdzają to także badania archeologiczne przeprowadzone w 1999 i 2000, w wyniku których przy ul. Długiej, na wysokości Krzywej Wieży, odsłonięto fragmenty muru kamienno-ceglanego.
Po przesunięciu murów miejskich, w XIV wieku powiększył się obszar zabudowany miasta. Z dawnej baszty postanowiono zrobić dzwonnicę kościoła parafialnego pw. św. Anny. Zakończenie budowy nastąpiło prawdopodobnie w 1413 roku. Pod koniec XVI w., dokładnie w 1598 wieża pochyliła się. Prawdopodobnie miały na to wpływ ruchy tektoniczne w pobliskim Bardzie lub też zwiększony ciężar nadbudowanej wieży. W 1858, kiedy całe miasto objął wielki pożar, wieża uległa znacznemu zniszczeniu, szczególnie w części szczytowej, i władze pruskie zamierzały ją rozebrać. Na szczęście władze miejskie były innego zdania i po długotrwałych zabiegach obiekt odbudowano. Dawne zwieńczenie w postaci blaszanego hełmu zastąpiono attyką w kształcie jaskółczych ogonów.
Krzywa wieża jest dostępna dla zwiedzających, a klucz do niej znajduje się w Ząbkowickiej Izbie Pamiątek położonej nieopodal, przy ul. Krzywej 1[3]. W grudniu 2007 zakończył się gruntowny remont zewnętrznych ścian wieży[1]. Co 15 minut rozlega się dźwięk zegara wieżowego.
Krzywa Wieża w Toruniu – średniowieczna baszta miejska, która swą nazwę zawdzięcza znacznemu odchyleniu od pionu (1,46 m).
Wybudowana została w 2. poł. XIII wieku jako prosta, 15-metrowa baszta obronna wtopiona w system murów obronnych i ustawiona na fundamentach czterościennych, lecz z nie dociągniętą do końca ścianą od strony miasta. Przez otwory w jej bocznych ścianach przebiegał ganek strażniczy, łączący ją z murami obronnymi, zaś brak ściany wewnętrznej ułatwiał wciąganie amunicji. Już w średniowieczu z piaszczysto-gliniastego podłoża, na którym baszta została ustawiona, pod wpływem jej ciężaru osunęły się piaski, powodując równocześnie pochylanie się wieży do momentu, aż oparła się ona na gruncie bardziej trwałym
Odchylenie zmierzone na przełomie 2006 i 2007 roku wynosiło 5°13'15''. Odchylenie szczytu wieży od pionu wyniosło wówczas 146,171 cm.
W XVIII wieku wieża przestała pełnić funkcje obronne. Podciągnięto wówczas do końca czwartą ścianę, wyrównano stropy i przeznaczono ją na karcer dla kobiet. W XIX wieku basztę przebudowano na kuźnię i mieszkanie dla rusznikarza, a w drugiej połowie tego stulecia całkowicie przeznaczono ją na potrzeby mieszkalne. Zastąpiono wówczas gotycki czterospadowy dach nowym – pulpitowym.
W latach 60. XX wieku mieściło się w niej kilka stowarzyszeń kulturalnych, potem służyła jako kawiarnia i kiosk z pamiątkami. Po remoncie przeprowadzonym w 2008 roku w wieży została umieszczona siedziba Miejskiej Instytucji Kultury Torun 2016, koordynującej starania Torunia o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury oraz klub o nazwie Bistro Torre[3]. Wieża stanowi dziś jeden z najbardziej charakterystycznych akcentów Starego Miasta.
