Żałobny całun przybrała Ziemia,
Elegię śpiewa wszystkim odeszłym,
Glorii w tej pieśni podniosłej - nie ma,
Na co uwagę zwracam nieśpiesznie -
A jest tęsknota za czasem przeszłym!
Jak bardzo boli po stracie serce,
Chcę dziś powiedzieć głośno i szczerze
I nie wstrzymają mnie też w rozterce,
Echem odbite modlitwy świeże
Non omnis moriar Horacy mawiał,
A miał on rację, w co wierzę właśnie
Z tą mądrą myślą się nie rozstawaj,
A ból po stracie tak wielkiej – zaśnie.
W pamięci naszej żyć będzie wiecznie,
Swą cząstkę myślom naszym zostawił,
Zawsze przyjaciel, mówię serdecznie,
Ech, choć tak krótko tu z nami bawił...
