Otwarto go meczem z Pogonią Lwów 31 marca 1912 r. Budowa nie byłaby możliwa bez społecznej ofiarności (zebrano 8 200 koron), całość kosztowała 20 tysięcy. Początkowo widownia składała się z drewnianej trybuny na 300 miejsc siedzących i nasypu z miejscami stojącymi. Był to pierwszy na ziemiach polskich stały stadion będący własnością klubu sportowego. Stadion otoczony był żwirową bieżnią lekkoatletyczną. Główne wejście znajdowało się natomiast w miejscu dzisiejszego hotelu „Cracovia”. Po powodzi w lipcu 1925 r. wykonano generalny remont obiektu i wybudowano wokół boiska największy w Polsce, betonowy tor kolarski.
W 1936 stadion otrzymał imię marszałka Polski Józefa Piłsudskiego. Naczelnik, przynajmniej dwukrotnie, odwiedził stadion „Cracovii”. W 1917 r. oglądał zespół „Pasów” grający z drużyną I Pułku Piechoty Legionów, a cztery lata później z budapeszteńskim „Vasasem”.
Po pożarze w 1963 r., w którym spłonęła zabytkowa drewniana trybuna, rozpoczęto przebudowę stadionu. W latach 1968 oraz 1969 przebudowano tor kolarski oraz trybuny z miejscami siedzącymi. Przed zeszłorocznym wyburzeniem dawny stadion Cracovii liczył 6500 miejsc siedzących (1100 pod dachem). Inauguracja oświetlenia (1400 luxów), nastąpiła przed meczem z Odrą Wodzisław, 21 sierpnia 2004 r. Teraz wysokie maszty oświetleniowe, które szpeciły widok na panoramę miasta, zastąpiły światła umieszczone na dachach trybun. W ciągu 13,5 miesiąca przy Kałuży powstał stadion jak z innego świata, który będzie atrakcją nie tylko dla kibiców. Obiekt jest bowiem wyposażony w scenę, umożliwiającą na nim organizację koncertów i innych imprez kulturalno-rozrywkowych.
