zostały wspomnienia

gdzie jest to morze trawy
z żaglami krwistych maków
niebo cudne błękitne
z ławicą białych chmur

ogródek babci Marii
a w nim dostojne malwy
strumień z przejrztstą wodą
żurawi białych klucz

zapach świeżego chleba
głosy beztroskich dzieci
krople deszczu bębniące
o łopianowy liść

smak miodu prosto z ula
kwitnące wiosną sady
słońce jak pomarańcza
gdy dzień przechodził w noc

huśtawka na jabłoni
świeżego mleka bańka
króra czelała w sieni
niewinne dziecka sny

gdzie są

zostały w moim sercu
w snach do nich często wracam
i nigdy nikt nie będzie
mógł zabrać tego mi


Bozka M-N

z cyklu ,,serce z polskim rodowodem''

ranne slońce pieści oczy
gdy dokoła blask swój toczy
cudny błękit jak kobierzec
słońcu blasku nie odbierze
zieleń tryska jak fontanna
zawitała WIOSNA - panna
idzie dumna, umajona,
roztańczona, ukwiecona
gdzie nie spojrzy - kwitnie życie
czego dotknie - drży w zachwycie
ptak już drze się jak w obłędzie
śpiewa, że znów ojcem będzie
koty miauczą jak w karcerze
małpa jeździ na rowerze
sąsiad przez to spać nie może
zamiast lepiej jest znów gorzej
pies ujada w dzień i w nocy
też go dopadł chuci dotyk
muchy brzęczą i się roją
ludzie znów się kleszczy boją
dziewczyna się podkasała
odsłaniając kawał ciała
męskie oko rozmarzone
spoczęło na ,,przyrody łonie,,
jest erotyzm i erotyk
seks znów działa jak narkotyk
drażni nozdrza, kłuje w oczy
jak korniki serce toczy 
i tak będzie do jesieni
wtedy wszystko się odmieni
znowu zapanuje spokój 
i z malutką łezką w oku
za tym co się już skończyło
wspomnimy przeżytą miłość

(może z wiosną znów odżyje
dowie się ten kto dożyje)

zagubiona miłość
błąka się po mieście
i zagląda w oczy
każdego przechodnia

ludzie zagonieni
nikt jej nie dostrzega
stoi biedna w tłumie
przemarznięta głodna

bezradne ramiona
wyciąga z ufnością
ludzie ją trącają
ktoś krzyknął żebraczka

rozejrzyj się w koło
może to jest twoja
utracona miłość
której darmo szukasz

przytul ją do serca
a poczujesz radość
nie szukaj na oślep
ona obok czeka

zdeptałam setną parę butów
wyrosłam z kolejnego palta
a wciąż przede mną tyle dróg
i nowych ludzi na przystankach
 
na nocnym niebie moja gwiazda
wymownie mruga do mnie okiem
po deszczu dla mnie wzejdzie tęcza
i słońce śmieje się z obłoków
 
wciąż tyle szczytów do zdobycia
idę do przodu choć krok wolny
tak mi jest szkoda każdej chwili
kalendarz nową datę zwolnił
 
nie przespać życia nie zmarnować
doczekać tych na których czekam
wybaczyć tym którzy zawiedli
pożegnać wszystich których kocham
 
zostawić cząstkę siebie
i odejść