Popatrz kochany śnieg pada, weź mnie proszę za rękę,
Niech mnie wiatr nie przewróci, zanim go nie podsłucham,
Razem z nim pragnę zaśpiewać mroźną, zimową piosenkę!

 O czym? Naprawdę nie słyszysz, co ci szepcze do ucha?
Jak mu drzewa wtórują, lśnieniem szronu srebrzyste,
Na przekór temu co dziś gadała pogodynka kłamczucha?!

Popatrz kochany, jak czyste jest bielą wszystko wokoło,
A śnieżynki w rytm tańczą i wciąż wdzięcznie wirują,
Wicher im ciągle przygrywa, gwiżdżąc piosnkę wesołą!

Od zeszłej niedzieli styczeń nam króluje,
Pewnie do działania zimę zobliguje!
Patrzę więc z nadzieją w niebo zachmurzone,
Może śnieg już spadnie, marzenie szalone!

Na moje życzenie trochę popadało,
Lecz że mrozu nie ma, od razu stopniało!
Patrzę z kwaśną miną, na to, co się stało,
Znowu jest tak szaro, a miało być biało!

Pytam niecierpliwie, gdzie jest kapryśnica,
Bo ciągle deszcz leje, wieś to, czy stolica!
Patrzę bacznym okiem w cztery strony świata,
Szukam zagubionej, zanim zacznę płakać!

Nie, płacz nie przystoi, tu uśmiechu trzeba,
Na przekór tej wodzie, co płynie wciąż z nieba!
Patrzę dociekliwie, szukam rozwiązania,
Wyobraźnia zawsze od smutku wybrania!

Zaśnieżone okno z bibułki już było,
Lecz tylko na moment świat nam rozjaśniło!
Patrzę więc na farby, w wielu są kolorach,
Namaluję tęczę, przyszła na to pora!

I oto na ścianie świetlny łuk rozkwita,
Czy dobrze zrobiłam, nawet nie zapytam!
Popatrzcie kochani, jak jest teraz cudnie,
Zapraszam na baśniowe  u mnie popołudnie!

Dzisiaj przede mną zadanie nad siły,
Mam wiersz noworoczny napisać...
Piszę wytrwale, choć chce mi się kichać
I nic, kartki już w rymy zwątpiły... 

Utwór rytm i urok swój już dawno stracił,
Byście więc wiersz ten otrzymali doroczny,
Romantyzm schowam, najogólniej - mroczny...
I zabiorę się do dzieła troszeczkę inaczej;

W srebrzyste święta na srebrnym niebie,
Srebrzysta gwiazda srebrzyście błyska,
Jarzy się, mieni także dla ciebie,
W srebrze zaklęta, rzecz oczywista!

Srebrzyste płatki powietrzem wioną,
By srebrnym saniom drogę uścielić,
Srebrzystobrody pędzi Mikołaj,
Chce wszystkich ludzi szczodrze obdzielić!