Dariusz.Marek.Gierej
Popatrz jak lazur na ziemię spływa,
I zielenieją paproci grzywy,
Jaskry już blaskiem złocistym płoną,
W okruchy słońca wśród traw zmienione.
Krople porannej rosy strzepując,
Iskrzeniem tęczy nam świecą w oczy,
Cudnie jest zacząć tak dzień uroczo,
Gdy świtem nie śpisz po wspólnej nocy.
Srebrzy się woda w wartkim strumieniu,
Z pomrukiem cichym rwąc po kamieniach,
I sam już nie wiesz kim dzisiaj jesteś,
Gdy przyjaźń w miłość zechcesz zamieniać.
Czy tkliwość nocy w gwiazdach zawarta,
Księżyca blaskiem pieczętowana,
Czy ciche szepty i czułe słowa,
Przetrwają przebłysk białego rana?
Słońce na niebie, błękit przestworzy,
Nie wypłoszyły chwili świętości,
Każda sekunda, o dobry Boże,
Już nie przyjaźnią jest, a miłością!
Fot._Ewa_Alicja_Slomska
