Dziś – ty jesteś,
Ja jestem, my jesteśmy.
Jutro – ty będziesz,
Ja będę, my będziemy.
A wcześniej? Kiedyś?
Byłeś, byłam, byliśmy.
I dlatego tak po prostu,
Z dnia na dzień – odejdziemy.
Teraz tego nie chcę!
I nigdy nie będę chciała!
Bo to nie ciała mi żal,
Ale myśli, która gdzieś uleciała...
Nie cała przecież odejdę,
Coś pozostawię po sobie.
Może dziecko, może wiersz,
Albo rysunek cienką linią kreślony...
Szum wiatru, drżący liści szelest,
Wzburzona tafla jeziora – to na zawsze nasze!
Bo w powietrzu, wodzie, pod ziemią i na ziemi,
Zawsze i wszędzie – byliśmy, jesteśmy, będziemy!
