W srebrzyste święta na srebrnym niebie,
Srebrzysta gwiazda srebrzyście błyska,
Jarzy się, mieni także dla ciebie,
W srebrze zaklęta, rzecz oczywista!
Srebrzyste płatki powietrzem wioną,
By srebrnym saniom drogę uścielić,
Srebrzystobrody pędzi Mikołaj,
Chce wszystkich ludzi szczodrze obdzielić!
Niech mi przyniesie łyżwy srebrzyste,
Srebrnych śnieżynek, tak ze dwa wory,
A gdy uwierzy w intencje czyste,
Wiatru mroźnego też zapas spory!
Skuję jezioro w srebrzystą taflę,
Sypnę gwiazdeczki, by srebrem błysły,
A kiedy wszyscy znużeni zasną,
Ruszę srebrzyste spełniać zamysły!
Podkute srebrem łyżwy założę,
Srebrzysty wicher za skrzydła chwycę,
Pomknę srebrzyste życzenia złożyć,
Masz na to srebrną mą obietnicę!
Gdy rankiem wstaniesz po cichej nocy,
Popatrz na okno, co srebrem płonie,
Podejdź bliziutko i przetrzyj oczy,
Spójrz, co zostawił srebrzysty promień!
Na srebrnej szybie śnieżynek roje,
Narysowały srebrne życzenia,
To jest pragnienie srebrzyście moje,
By się spełniły twoje marzenia!
Nim księżyc zajdzie i błyśnie słońce,
Co srebro w tęczę pragnie zamienić,
Odbierz te słowa srebrzyście lśniące,
Nim znikną w złotych jego promieniach!
