Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć.
Zaklęty w mym ogrodzie
na zawsze pozostaniesz
jak echo
wczorajszych tchnień
jak groteska pamięci
policzek wymierzony Róży
jak ból
jednoczący się z promykiem
zniewalającym duszę
czułości dotykiem
wątłą nadzieją przetkanym obrazem
oto czym jesteś
Mów do mnie jeszcze
promieniem i barwą
zrozumiem
A nenufarów kwiaty
wśród których jesteś zaklęty
uwiodą ścieżką tęsknot
dwa życia i dwa światy
w ogrodzie
i ten na zewnątrz
(C) Jolanta Sztadhaus
Tagi:
