Jesteś
a jakby cię nie było.
W strumieniu
cień widziałam twój,
ścielił się nurtem
co bieg nadaje myślom,
jak marzenie senne,
jak niebyt w błękicie
nieba, co swe ramiona
nad nami rozciąga.
Pamięć śladem ciągle żywym,
w tułaczce życia zagubiony
odnajdziesz w moim sercu
przystań,
ścieżkę do uczuć drgnień,
do portu żagli skąpanych w słońcu,
gdzie nadal wieje życia wiatr.
Jesteś mchem, co pod stopy ściele ukojenie,
ciałem ulotnym jak chmury nad nami.
Byłeś, jesteś
czy będziesz
pamięć mówi-tak.
(C) Jolanta Sztadhaus
Tagi:
