
rozbłysły połacie ziemi
poświęcone łzami i bólem
zatęskniły serca milczące
w wielkim smutku za bliskimi
rozkwitły zimne marmury
tworząc listopadową łąkę
każdy światłem się dzieli
zapalonym drżącą ręką
zadumały się drzewa cmentarne
nad głowami szumiąc melodię
chwila chwilę goni wzruszeniem
szepczemy za utraconymi modlitwę
(C) Jolanta Sztadhaus












