Kronikarz - magazyn obywatelski

Normal 0 21

Między gminą i Ojcowskim Parkiem Narodowym poszło na noże

Konflikt rozpoczął się, a właściwie odżył, na zamkniętej dla ruchu lokalnej drodze między Wolą Kalinowską a Ojcowem prowadzącą przez tzw. Złotą Górę. Krąży taka oto opowieść: burmistrz Skały, Robert Jakubek, chce wyciąć pół Ojcowskiego Parku Narodowego, a dyrektor OPN, Rudolf Suchanek, przegania stamtąd strażaków. Broni drzew jak lew...

Jedni są pewni: - Konfliktu z parkiem nie ma żadnego, konflikt próbuje się rozdmuchać. Inni skłaniają się do dyskusji: - Może nie idzie o drzewa, a o jakieś interesy?

Park był, jest i będzie; podobnie jak gmina. Tylko rządzący się zmieniają.

Normal 0 21

***

Kiedy rano w niedzielę, 10 stycznia, zastępca dyrektora Ojcowskiego Parku Narodowego Józef Partyka wyjrzał przez okno swego domu, pomyślał, że przyszła powódź - w śniegu odbijały się bowiem światła lamp. Jednak to nie była woda; wszystko w zasięgu wzroku pokrywała gruba tafla lodu. Zapamiętał: - Ósmego, dziewiątego, dziesiątego stycznia ciągle padał deszcz, a temperatury oscylowały w pobliżu zera. Deszcz zamarzał na budynkach, gałęziach drzew, liniach energetycznych. Potem przez dziesięć dni pogoda była mglista i szadź narastała; przewody, gałęzie stawały się coraz grubsze...

W okolicach Ojcowa dotąd tylko raz obserwowano tak wielką szadź, na początku grudnia 2003 r. Jednak wtedy linie energetyczne zerwały się jedynie w pobliżu cmentarza w Sąspowie. Teraz pozrywało je wszędzie dookoła, wszędzie też połamało słupy.

Wszędzie, choć akurat nie na terenie OPN: tu przechylił się tylko jeden słup. Drzewa okazały się mniej wytrzymałe; łamały się jak zapałki - w lesie i przy drogach. Nikt jednak się nie spodziewał, że będzie przez to awantura...

Sołtys Ojcowa, Ryszard Bosak, wie, że szans na dogadanie się samorządu z OPN nie było i nie ma: - Każdy ciągnie w swoją stronę. Gmina sobie, park sobie. Nie ma jednomyślności.

***

Robert Jakubek, burmistrz Skały od 2006 r., stracił cierpliwość właśnie na drodze przez Złotą Górę. Był początek drugiego tygodnia lodowego kataklizmu, który spustoszył okolicę. Z powodu szadzi łamały się drzewa, spadały na linie energetyczne, zabrakło prądu. Kierowcy ryzykowali na zamkniętych dla ruchu szosach do Ojcowa; gałęzie i drzewa w każdej chwili mogły spaść na samochody. Trzeba było temu jakoś zaradzić. - Park to duża atrakcja dla turystów, z tym muszę się zgodzić. Jednak widać zapomniano, że toczy się tu normalne życie. Dyrektor parku koncentruje się na tym, by w Ojcowie jak najmniej się działo - mówi Robert Jakubek. I dorzuca: - Do samego dyrektora Suchanka nie mam nic, ale uważam, że wielu swym pracownikom nie potrafi się przeciwstawić.

Na Złotej Górze, gdzie konflikt wybuchł na nowo, poszło właśnie o drzewa; te, które wisiały nad krętą szosą. Było ich sporo, więc Robert Jakubek ściągnął strażaków; mieli zrobić z nimi porządek. - Kilka razy miałem telefony, że ludzie boją się tędy jeździć; i w ciągu dnia, i w nocy. Dzwonili też energetycy, którzy przywracali nam prąd. Trudno było kazać korzystać im ze stromej drogi alternatywnej, skoro tę można było doprowadzić do porządku. A tu nagle zrobił się wielki szum wokół paru drzew.

Zrobił się szum, bo Rudolf Suchanek nie pozwolił wycinać lasu wzdłuż drogi bez opamiętania.

By powstrzymać zapędy burmistrza, przysłał wpierw podleśniczego, a gdy to nie pomogło, osobiście stawił się pod Złotą Górą. I tego czy tamtego drzewa, owszem, nie pozwolił ruszyć, ale nie przegonił strażaków. Twierdzi, że sami się wycofali: jako kursanci strażacy mogli co najwyżej odciągać z drogi złamane gałęzie. A drzewa do ścięcia były szczególnie trudne nawet dla doświadczonych pilarzy: duże naprężenia, tona, dwie tony lodu na pniu, itd. Rudolf Suchanek: - Burmistrz chciał ściąć wszystkie pochylone drzewa. A ja pozwoliłem wyciąć tylko te, które stanowiły rzeczywiste, a nie potencjalne zagrożenie. Inaczej wycinka przybrałaby monstrualne rozmiary.

Burmistrzowi, słychać teraz w OPN, zdaje się, że współpraca ma polegać na wykonywaniu jego poleceń; że szefem parku jest szef gminy. Józef Partyka wspomina: - Odebrałem kiedyś od niego telefon. Odniosłem wrażenie, że rozmawiam z właścicielem folwarku, a sam jestem najmitą...

Chodziło wtedy także o drzewo, ostatnie spośród wszystkich, które zwaliły się na feralną drogę. Była niedziela, 24 stycznia, późne popołudnie. Burmistrz Jakubek tłumaczy: - Nie chcę być ubrany w buty pieniacza, ale trudno było się nie zdenerwować. Park to byt ponad wszystko...

***

Tarcia były od zawsze; odkąd w 1956 r. powstał OPN. Chciano nawet wysiedlić stąd ludzi, by przyrodę w dolinie pozostawić samej sobie. Może tak byłoby lepiej. Bo miejscowi dotychczas parku nie zaakceptowali, przynajmniej nie wszyscy. Sołtys Bosak - rocznik przedwojenny, a więc pamięta Ojców bez parku - nie wątpi: - Obiecywano nam złote góry, a zostaliśmy z niczym. Owszem, przyroda tu piękna, ale mamy siedzieć, patrzeć i się cieszyć?! Park traktuje nas zgodnie z zasadą: \"Ty mów, a ja zdrów!\"; nie pamięta, że to przyroda jest dla ludzi, a nie na odwrót. Tu nie ma przyszłości, żyjemy w rezerwacie!

A najbardziej boli go, że parkowcy kazali zasypać basen, według innych - \"zwykłe bajoro\"; poczuł się wtedy, jakby ktoś mu rękę odjął. To był 1967 r., ludzie nigdy OPN tego nie zapomnieli.

Złości ich, że każdą inwestycję, nawet drobną, trzeba uzgadniać z parkiem. Że park, owszem, wydaje opinię - ale zawsze jest ona negatywna. Że opóźnia lub uniemożliwia budowę domów, a nawet remonty; że zamiast pięknych domostw każe im stawiać \"stodoły\". Że pracownicy parku \"dają im w d..ę od lat\".

O zakazie wycinki drzew nawet nie wspominają; jeśli jest w końcu zgoda, to po bardzo długich procedurach.

Nie sposób też dogadać się z parkiem, to już bolączka gminy, co do nowych parkingów w OPN - choć ostatnio coś w tej sprawie drgnęło. A przecież mieszkańcy Ojcowa żyją z turystów, choć uparcie twierdzą, że to żaden interes.

Park miał też wielki plus, choć nikt nie powie tego oficjalnie - stał się świetną wymówką dla wszystkich dookoła: nic się niby nie da zrobić, bo rządzi przyroda. Czasem na siłę szuka się tego winnego.

- Każdy zakaz wzbudza sprzeciw, ale jak widzę, teraz ktoś chce podgrzać atmosferę - uważa Rudolf Suchanek. A Józef Partyka dodaje: - Dawniej zarzucono nam, że w parku nie można kupić piwa. A co park ma do tego? I czy to nasza wina, że była szadź i że połamały się drzewa? Linie nie urywały się w parku, urywały się poza nim.

Piotr Trzcionka, w latach 1998-2006 przewodniczący Rady Miejskiej w Skale: - Więcej problemów zawsze było przez park niż korzyści. Najwięcej - kiedy przygotowywano plany zagospodarowania przestrzennego, park miał swoje zdanie. Były też problemy, gdy budowaliśmy gimnazjum i liceum w otulinie OPN. Ale o ile pamiętam, zawsze staraliśmy się dogadywać; panowała wzajemna życzliwość.

A teraz, nie wiedzieć czemu, między gminą i OPN poszło na noże.

OPN to najmniejszy park narodowy w Polsce - ledwie 2,1 tys. ha powierzchni; niewiele większy od dawnej Huty im. Lenina. Ludzie śmieją się, że przerzucić go można kamieniem. Leży na obszarze Skały i trzech innych gmin. - Współpraca z parkiem to szukanie kompromisów; i raz się uda je znaleźć, a raz nie. Nie można mówić o złośliwości, chociaż czasem uparcie trwają przy swoim stanowisku. Park jest uciążliwy, ale nie personalnie, lecz jako instytucja - mówi Stanisław Gorajczyk, wójt gminy Sułoszowa.

***

Burmistrz Robert Jakubek liczy na rychłą zmianę na stanowisku dyrektora OPN. Rekomendacji obecnemu na przyszłość nie dał. W Ministerstwie Środowiska konkurs już rozpisano, zgłosiło się czterech kandydatów: Rudolf Suchanek - dyrektor OPN od 1990 r., pracownik OPN Bogdan Wiśniowski oraz dwaj byli pracownicy: Piotr Lepiarczyk i Andrzej Biderman. Tak niesie wieść gminna, ministerstwo bowiem kandydatów utajniło.

Kto zwycięży, zdecyduje komisja powołana przez ministra. - Jak się dyrektor nie zmieni, to mamy pozamiatane - nie ma wątpliwości Ryszard Bosak. Podobnie myśli Robert Jakubek: - Dyrektor Suchanek może tłumaczyć, że ma oparcie w prawie, ale inny kandydat może mieć zupełnie inną optykę, będzie inaczej interpretował przepisy.

Prawo to przede wszystkim Ustawa o ochronie przyrody.

Rudolf Suchanek: - Prawo jest jedno! I każdy dyrektor będzie się nim kierował, jeśli tylko będzie chciał być dyrektorem. Bo inaczej od razu mu się podziękuje.

Samorządowiec z ościennej gminy anonimowo zauważa: - Głowy za dyrektora Suchanka nie podłożyłbym, bo nie piłem z nim wódki i na dziewczyny nie chodziliśmy, ale akurat on gwarantuje, że park nie zostanie rozprzedany. Że nikt nie będzie chciał kosztem przyrody zaspokajać lokalnych interesów.

A takim mógłby być choćby powrót do idei budowy osiedla mieszkaniowego w otulinie OPN - w Cianowicach. Teren pod mieszkaniówkę marzenie, łakomy kąsek. Dwieście domów, tysiąc lokatorów, podatki do gminnej kasy... Kilka lat temu rozpętała się wokół tego burza. - Nie patrzono, że osiedle da szansę na rozwój gminy. Patrzono tylko, że wróbelki będą cierpiały, że dziki nie będą mogły wędrować. Zrobiła się rebelia: zieloni, ochrona przyrody, atak na samorząd - mówi Piotr Trzcionka.

Tego gmina również nigdy parkowi nie zapomniała. Bo za sprawą sprzeciwu przyrodników pomysł umarł, sprawa odeszła w niepamięć. Jednak, jak mówią wtajemniczeni, zawsze może wrócić...

Dyrektor Suchanek ma na ten temat wyrobione zdanie: - Nie możemy pozwolić na zabudowę otuliny, bo zrobiłyby się nam drugie krakowskie Planty. Park narodowy zmieniłby się w park miejski, a Ojców w Wolę Justowską - gdybyśmy zezwolili każdy hektar pola podzielić na działki i sprzedawać.

Na razie trzeba liczyć straty - szadź zniszczyła hektary lasu. W rezerwatach ścisłych powalone drzewa zostaną, gdzie się da, choćby na szlakach turystycznych, usunięte. Długo nie można było wchodzić do lasu, nie wiadomo wciąż, jak mocno ucierpiała przyroda.

***

Pod koniec miesiąca okaże się, kto przez najbliższe pięć lat będzie rządził OPN. Nieco później, w referendum zaplanowanym na 14 marca, rozstrzygną się losy burmistrza Roberta Jakubka, któremu oponenci zarzucają złe zarządzanie gminą. Jednak może się zdarzyć, że obaj: i Rudolf Suchanek, i Robert Jakubek, pozostaną na stanowiskach; będą musieli ze sobą rozmawiać. Dyrektor Suchanek: - Smuci mnie, że to wszystko zamienia się w pyskówkę. Burmistrz Jakubek: - Nie da się przywrócić dobrych relacji z ludźmi, którzy są zaślepieni!

                                                                                        PIOTR SUBIK

12 marzec 2010 rok - Magazyn piątek

Od redaktora Kronikarza: Nieznajomość prawa szkodzi, dlatego przytaczamy częśc artykułów ustawy o ochronie przyrody.

Normal 0 21

USTAWA
z dnia 16 kwietnia 2004 r.  o ochronie przyrody

Art. 4. 1. Obowiązkiem organów administracji publicznej, osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych jest dbałość o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym.

2. Organy administracji publicznej są obowiązane do zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych dla ochrony przyrody.

3. Obowiązkiem organów administracji publicznej, instytucji naukowych i oświatowych, a także publicznych środków masowego przekazu jest prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody.


Art. 8. 1. Park narodowy obejmuje obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1.000 ha, na którym ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe.
2. Park narodowy tworzy się w celu zachowania różnorodności biologicznej, zasobów, tworów i składników przyrody nieożywionej i walorów krajobrazowych, przywrócenia właściwego stanu zasobów i składników przyrody oraz odtworzenia zniekształconych siedlisk przyrodniczych, siedlisk roślin, siedlisk zwierząt lub siedlisk grzybów.
3. Park narodowy jest państwową jednostką budżetową w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.
4. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze zarządzenia, nadaje parkowi narodowemu statut określający jego strukturę organizacyjną.

Art. 12. 1. Obszar parku narodowego jest udostępniany w celach naukowych, edukacyjnych, kulturowych, turystycznych, rekreacyjnych i sportowych w sposób, który nie wpłynie negatywnie na przyrodę w parku narodowym.
2. W planie ochrony parku narodowego, a do czasu jego sporządzenia - w zadaniach ochronnych ustala się miejsca, które mogą być udostępniane, oraz maksymalną liczbę osób mogących przebywać jednocześnie w tych miejscach.
3. Za wstęp do parku narodowego lub na niektóre jego obszary oraz za udostępnianie parku narodowego lub niektórych jego obszarów mogą być pobierane opłaty.
4. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 3, ustala dyrektor parku narodowego.
5. Opłata za jednorazowy wstęp do parku nie może przekraczać kwoty 6 zł waloryzowanej o prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej.
6. Opłaty, o których mowa w ust. 3, uiszcza się w formie wykupu biletu wstępu jednorazowego lub wstępu wielokrotnego w miejscach pobierania opłat lub wnosi się na rachunek bankowy parku narodowego.

7. Opłat za wstęp do parku narodowego lub na niektóre jego obszary nie pobiera się od:

1. dzieci w wieku do 7 lat;
2. osób, które posiadają zezwolenie dyrektora parku narodowego na prowadzenie badań naukowych w zakresie ochrony przyrody;
3. uczniów szkół i studentów odbywających zajęcia dydaktyczne w parku narodowym w zakresie uzgodnionym z dyrektorem parku narodowego;
4. mieszkańców gmin położonych w granicach parku narodowego i gmin graniczących z parkiem narodowym;
5. osób udających się do wyznaczonych w parku narodowym plaż;
6. osób udających się do miejsc kultu religijnego.

8. Opłatę za wstęp do parku narodowego lub na niektóre jego obszary w wysokości 50 % stawki opłaty ustalonej przez dyrektora parku narodowego pobiera się od:

1. uczniów szkół i studentów;
2. emerytów i rencistów;
3. osób niepełnosprawnych;
4. żołnierzy służby czynnej.

Art. 15. 1. W parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody zabrania się:

1. budowy lub rozbudowy obiektów budowlanych i urządzeń technicznych, z wyjątkiem obiektów i urządzeń służących celom parku narodowego albo rezerwatu przyrody;
2. rybactwa, z wyjątkiem obszarów ustalonych w planie ochrony albo w zadaniach ochronnych;
3. chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt, zbierania lub niszczenia jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych zwierząt, umyślnego płoszenia zwierząt kręgowych, zbierania poroży, niszczenia nor, gniazd, legowisk i innych schronień zwierząt oraz ich miejsc rozrodu;
4. polowania, z wyjątkiem obszarów wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych ustanowionych dla rezerwatu przyrody;
5. pozyskiwania, niszczenia lub umyślnego uszkadzania roślin oraz grzybów;
6. użytkowania, niszczenia, umyślnego uszkadzania, zanieczyszczania i dokonywania zmian obiektów przyrodniczych, obszarów oraz zasobów, tworów i składników przyrody;
7. zmiany stosunków wodnych, regulacji rzek i potoków, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody;
8. pozyskiwania skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, minerałów i bursztynu;
9. niszczenia gleby lub zmiany przeznaczenia i użytkowania gruntów;
10. palenia ognisk i wyrobów tytoniowych oraz używania źródeł światła o otwartym płomieniu, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
11. prowadzenia działalności wytwórczej, handlowej i rolniczej, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony;
12. stosowania chemicznych i biologicznych środków ochrony roślin i nawozów;
13. zbioru dziko występujących roślin i grzybów oraz ich części, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
14. amatorskiego połowu ryb, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych;
15. ruchu pieszego, rowerowego, narciarskiego i jazdy konnej wierzchem, z wyjątkiem szlaków i tras narciarskich wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
16. wprowadzania psów na obszary objęte ochroną ścisłą i czynną, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony oraz psów pasterskich wprowadzanych na obszary objęte ochroną czynną, na których plan ochrony albo zadania ochronne dopuszczają wypas;
17. wspinaczki, eksploracji jaskiń lub zbiorników wodnych, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
18. ruchu pojazdów poza drogami publicznymi oraz poza drogami położonymi na nieruchomościach będących w trwałym zarządzie parku narodowego, wskazanymi przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
19. umieszczania tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków niezwiązanych z ochroną przyrody, udostępnianiem parku albo rezerwatu przyrody, edukacją ekologiczną, z wyjątkiem znaków drogowych i innych znaków związanych z ochroną bezpieczeństwa i porządku powszechnego;
20. zakłócania ciszy;
21. używania łodzi motorowych i innego sprzętu motorowego, uprawiania sportów wodnych i motorowych, pływania i żeglowania, z wyjątkiem akwenów lub szlaków wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
22. wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu;
23. biwakowania, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody;
24. prowadzenia badań naukowych - w parku narodowym bez zgody dyrektora parku, a w rezerwacie przyrody - bez zgody organu uznającego obszar za rezerwat przyrody;
25. wprowadzania gatunków roślin, zwierząt lub grzybów, bez zgody ministra właściwego do spraw środowiska;
26. wprowadzania organizmów genetycznie zmodyfikowanych;
27. organizacji imprez rekreacyjno-sportowych - w parku narodowym bez zgody dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody bez zgody organu uznającego obszar za rezerwat przyrody.

Art. 83. 1. Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.
2. Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator zabytków.
3. Wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być uzależnione od przesadzenia drzew lub krzewów w miejsce wskazane przez wydającego zezwolenie albo zastąpienia ich innymi drzewami lub krzewami, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.
4. Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać:

1. imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę posiadacza i właściciela nieruchomości;
2. tytuł prawny władania nieruchomością;
3. nazwę gatunku drzewa lub krzewu;
4. obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm;
5. przeznaczenia terenu, na którym rośnie drzewo lub krzew;
6. przyczynę i termin zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu;
7. wielkość powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy.

5. Wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów na obszarach objętych ochroną krajobrazową w granicach parku narodowego albo rezerwatu przyrody wymaga uzyskania zgody odpowiednio dyrektora parku narodowego albo organu uznającego obszar za rezerwat przyrody.

Art. 86. 1. Nie pobiera się opłat za usunięcie drzew:

1. na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie;
2. na których usunięcie osoba fizyczna uzyskała zezwolenie na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej;
3. jeżeli usunięcie jest związane z odnową i pielęgnacją drzew rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków;
4. które zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych;
5. które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz kolejowego albo bezpieczeństwu żeglugi;
6. w związku z przebudową dróg publicznych i linii kolejowych;
7. które posadzono lub wyrosły na nieruchomości po zakwalifikowaniu jej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele budowlane;
8. z terenów zieleni komunalnej, z parków gminnych, z ogrodów działkowych i z zadrzewień, w związku z zabiegami pielęgnacyjnymi drzew i krzewów;
9. które obumarły lub nie rokują szansy na przeżycie, z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości;
10. topoli o obwodzie pnia powyżej 100 cm, mierzonego na wysokości 130 cm, nienależących do gatunków rodzimych, jeżeli zostaną zastąpione w najbliższym sezonie wegetacyjnym drzewami innych gatunków;
11. jeżeli usunięcie wynika z potrzeb ochrony roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową lub ochrony siedlisk przyrodniczych;
12. z grobli stawów rybnych;
13. jeżeli usunięcie było związane z regulacją i utrzymaniem koryt cieków naturalnych, wykonywaniem i utrzymaniem urządzeń wodnych służących kształtowaniu zasobów wodnych oraz ochronie przeciwpowodziowej w zakresie niezbędnym do wykonania i utrzymania tych urządzeń.

2. Przepisy ust. 1 pkt 1-9 i 11-13 stosuje się odpowiednio do usuwania krzewów.

Art. 88. 1. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za:

1. zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności;
2. usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia;
3. zniszczenie spowodowane niewłaściwą pielęgnacją terenów zieleni, zadrzewień, drzew lub krzewów.

Art. 91. Organami w zakresie ochrony przyrody są:

1. minister właściwy do spraw środowiska;
2. wojewoda;
3. starosta;
4. wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

Art. 101. 1. Parkiem narodowym zarządza dyrektor parku narodowego.
2. Minister właściwy do spraw środowiska powołuje dyrektora parku narodowego na okres 5 lat spośród kandydatów wyłonionych w drodze konkursu.
3. Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie osoby posiadające:

1. dyplom ukończenia studiów wyższych na jednym z następujących kierunków:

• biologia,
• geografia,
• geologia,
• leśnictwo,
• ochrona środowiska,
• rolnictwo;

1. co najmniej dziesięcioletni staż pracy w zawodzie zgodnym z kierunkiem studiów, o których mowa w pkt 1, w tym trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym.

4. W celu przeprowadzenia konkursu minister właściwy do spraw środowiska powołuje komisję konkursową w składzie:

1. dwóch pracowników urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska;
2. dwóch przedstawicieli Państwowej Rady Ochrony Przyrody;
3. przedstawiciel marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę dyrekcji parku narodowego.

Art. 102. 1. Dyrektor parku narodowego reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych w zakresie zarządzanego mienia parku narodowego.
2. Dyrektor parku narodowego realizuje ustalenia planu ochrony oraz wydaje zarządzenia określające sposoby korzystania z obszarów parku narodowego w celach naukowych, edukacyjnych, turystycznych, rekreacyjnych i sportowych.
3. Dyrektor parku narodowego ma prawo prowadzenia postępowania w sprawach o wykroczenia oraz udziału w rozprawach przed sądami powszechnymi w charakterze oskarżyciela publicznego i wnoszenia odwołań od postanowień i orzeczeń tych sądów w sprawach o wykroczenia z zakresu ochrony przyrody.

Art. 109. 1. Funkcjonariusz Straży Parku może stosować wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego zadań określonych w ustawie następujące środki przymusu bezpośredniego:

1. siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony lub ataku;
2. kajdanki;
3. pałkę służbową;
4. ręczny miotacz gazu;
5. paralizator elektryczny.

Art. 116. W przypadku przebiegu drogi publicznej przez park narodowy lub rezerwat przyrody wyznaczenie miejsc parkingowych następuje po uzyskaniu zgody - odpowiednio - dyrektora parku narodowego lub organu uznającego obszar za rezerwa