Polonijny znany adwokat z Kurytyby José Lucio GLOMB (posiadający dwie kancelarie adwokackie w Kurytybie i São Paulo) w dniu 17 stycznia br. został wybrany na trzyletnią kadencję (2010-2012) prezesem Stowarzyszenia Adwokatów Brazylii (OAB) na stan Paraná. Na terenie wspomnianego stanu jest 37 tysięcy adwokatów. Stowarzyszenie, któremu przewodzi José Lucio Glomb, posiada do dyspozycji 24 miliony reais (ponad 12 milionów dolarów amerykaoskich). Suma ta pochodzi ze składek adwokatów należących do OAB.
Przedstawicie Polonii brazylijskiej : (urodzony 11 maja 1948 r. w Rio de Janeiro) Enrique Ricardo LEWANDOWSKI został mianowany 9 marca br. przez prezydenta Luiz Inácio Lula da Silva prezesem Najwyższego Trybunału Wyborczego Brazylii (Tribunal Superior Eleitoral). Od marcu 2006 r. Lewandowski był ministrem Najwyższego Trybunału Federalnego Brazylii (Supremo Tribunal Federal). Według brazylijskiego prawa tylko minister Najwyższego Trybunału Federalnego może zostać prezesem Najwyższego Trybunału Wyborczego
90 lat dyplomacji polskiej w Brazylii
Pierwsze poselstwo Rzeczypospolitej Polskiej w Brazylii przybyło do Rio de Janeiro w dniu 27 kwietnia 1920 roku na pokładzie angielskiego statku. Pierwszy skład personalny poselstwa przedstawiał się następująco: poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny - hrabia Ksawery Orłowski, sekretarz poselstwa - dr Ignacy Szmid, attaché - Jerzy Warchałowski, odpowiedzialny za wydział konsularny przy poselstwie - Kazimierz Reychman. Pierwszy minister pełnomocny Rzeczypospolitej był uroczyście witany przez przedstawicieli Brazylii oraz kolonii polskiej. Z chwilą otwarcia poselstwa polskiego w Rio de Janeiro - jak zauważa ks. Ignacy Posadzy - „od razu podniosło się znaczenie kolonii polskiej. Przedtem Brazylijczycy mawiali często: 'Polska bez sztandaru nic nie znaczy'. Teraz poczęto Polaków więcej poważać”. Poseł Ksawery Orłowski wręczył listy uwierzytelniające prezydentowi Brazylii Epitácio da Silva Pessoa w dniu 27 maja 1920 roku.
Z. Malczewski TChr, Obecność Polaków i osób polskiego pochodzenia w Rio de Janeiro, Lublin 1995, s. 140.
